سفر من با هنردرمانی بیانگر از سال ۱۳۸۹ آغاز شد؛ زمانی که در یک مرکز خیریه با کودکان و نوجوانان دارای معلولیت جسمی کار میکردم. همانجا دیدم که چگونه نقاشی، کار با خمیر، نمایش و شعر میتواند دریچهای تازه به دنیای درونی آنها باز کند و این تجربه، مسیر حرفهای زندگی من را برای همیشه تغییر داد. آنجا بود که جرقۀ عشق من به هنردرمانی روشن شد.
در سالهای بعد، با گروههای گوناگونی کار کردم؛ از بیماران مبتلا به سرطان، نوجوانان گرفته تا پناهجویان و کودکان کار. تجربههای میدانی همراه با مسیر آکادمیک من در روانشناسی بالینی، هنر، و سپس دکترای هنردرمانی بیانگر، راهی حرفهایتر و عمیقتر پیش رویم گذاشت. فرصت داشتم با اساتید پایه گذار این رشته آشنا شوم و همراهی شان را در مسیر حرفه ای خود داشته باشم.در سال ۲۰۲۱ به عنوان اولین و تنها ایرانی مجوز رسمی هنردرمانی بیانگر را گرفتم. فعالیتهای بینالمللیام نیز مرا به جایگاه نماینده خاورمیانه در هنردرمانی بیانگر رساند و بهعنوان داور صدور مجوز و عضو شورای نظارت و ارزیابی انجمن جهانی هنردرمانی بیانگر انتخاب شدم؛ نقشی که نگاه من را به این حوزه در سطح جهانی گستردهتر کرد.در این سالها پروژههای متعددی با آمریکا، اروپا، کانادا، هنگکنگ و خاورمیانه انجام دادم.
در سال ۲۰۲۳، نخستین وبینارها و کارگاههای رسمی هنردرمانی بیانگر را در ایران برگزار کردم؛ مسیری که به تولد «هنربیانگر ایران» انجامید. و اکنون هنر بیانگر ایران بستری حرفه ای برای آموزش و درمان علمی و حرفه ای قرار دارد.
«هنربیانگر ایران» نتیجه سالها تجربه، پژوهش، سفر، عشق و تلاش است، باور عمیق من به اینکه هنر میتواند زبان تازهای برای بیان، درمان و رشد انسان باشد.
